مطالعه

مناظره ی حضرت ابراهیم (ع) با نمرود

وقتی حضرت ابراهیم (ع) با نمرود مناظره کرد نمرود گفت : خدای تو کیست؟

 ابراهیم (ع) گفت: ربی الذی یحیی و یمیت خدای من آن است که بمیراند و زنده کند .

نمرود گفت: زنده کردن و میراندن تحت تاثیر حرکات افلاک و سیر نجوم است و ما زنده کردن ومیراندن را می دانیم.

ابراهیم (ع) گفت: اگر قبول کنیم که تاثیر قدرت حق تعالی دراین عالم به واسطه ی حرکات افلاک و کواکب است پس حرکات افلاک و کواکب هم به واسطه ی چیز دیگر است که آن آفریدگار تعالی است . پس اگر حوادثی که در زمین رخ می دهد به واسطه ی حوادث فلکی باشد بنابراین حوادث به قدرت او است و رحمت او محسوب می شود.

آیه 26 سوره ی بقره:

یعنی درست است که حوادث ارضی به واسطه ی حرکات افلاک است اما تو را این قدرت وجود ندارد که در اجرام افلاک تصرف داشته باشی.

اگر چنین است و آفریدگار تعالی با قدرت خود هرروز آفتاب را از مشرق بیرون می آورد و در مغرب فرو می برد تو یک بار آن را از مغرب بیرون آور و در مشرق فرو ببرد.

می گویندنمرود شروع کرد به سفسطه بافی و یکی را که محکوم به مرگ بود از زندان بیرون آورد و آزاد کرد ودیگری را که گناهی نداشت گرفت و کشت و گفت آن را که مرده بود به حقیقت زنده کردم و آن زنده را میراندم)

گفت: مرده زنده کردن این نیست که تو کردی . می گویند خداوند بزرگ مرگ نمرود را بر عهده ی پشه ای گذاشت که در نیمی از جسمش توان نداشت این پشه در دماغ او رفت در واقع انگار به زبان حال او را ندا داد که اگر می توانی مرده را زنده کنی پس این نیمه ی مرده ی جسم مرا زنده کن تا با کمک آن بتوانم از بینی تو خارج شوم و اگر زنده را هم می توانی مرده کنی این نیمه ی زنده ی جسم مرا هم بمیران تا نجات پیدا کنی .