چین باستان

چین قدیمی ترین تمدنی است که تاکنون باقی مانده است . تاریخ آن به حدود ۴۰۰۰ سال قبل باز می گردد . تمدن های دیگر نظیر تمدن مصر خیلی قدیمی تر هستند ، اما خیلی زود نیز نابود شدند . تنها تمدن چین است که تا به امروز باقی مانده است .

قدیمی ترین مردم چین ، هنگام جنگ گم شدند . در سال ۱۹۲۰ ، باستان شناسان تعدادی جمجمه ی ۴۰۰۰۰۰ ساله مربوط به قدیمی ترین ساکنان منطقه ی ژوکودیان را نزدیک پکن یافتند . باستان شناسان آنها را مردان پکن نامیدند . این جمجمه ها به طرز عجیبی در جنگ جهانی دوم ناپدید شدند . از آن زمان به بعد دیگر کسی آنها را ندیده است .

قدیمی ترین آثار بر جای مانده ی خط چینی ، « استخوان های اژدها » ی یینگزو می باشد . حدود یک قرن پیش در منطقه ی یینگزوی چین استخوان هایی کشف شدند که روی آنها نمادهایی دیده می شد . مردم محلی می گفتند آنها استخوان اژدها بودند ، اما در واقع استخوان گوزن و گاو وحشی بودند . تاریخ استخوان ها به بیش از ۳۰۰۰ سال قبل برمی گردد و امروز آنها را به نام « استخوان های پیشگویی » می شناسند ، چرا که مردم می توانستند به کمک نمادهای روی آنها آینده را پیش بینی کنند .

اولین امپراتوری چین همراه با ارتشش دفن شد . وقتی امپراتور کین شب هوآنگ دی ( ۲۱۰ تا ۲۵۹ قبل از میلاد مسیح ) مرد ، او را در آرامگاهی بزرگ دفن کردند . در سال ۱۹۷۴ ، باستان شناسان بقایای ارتشی با ۷۵۰۰ جنگجو ، اسب و ارابه های سفالی را در این مجموعه ی بزرگ کشف کردند . هنوز درون قبر خود امپراتور بررسی نشده و ممکن است چیزهای عجیب زیادی درون آن باشد .

چینی ها مخترعین بزرگی بودند . آنها ۱۰۰۰ سال قبل از اروپایی ها قطب نما را کشف کردند . آنها کاغذ و چاپ را نیز اختراع کردند . آنها ۱۲۰۰ سال قبل باروت ساختند که امروز هم در آتش بازی ها از آن استفاده می شود .

منبع : ۱۰۰ حقیقت درباره ی باستان شناسی ، جان فارندون ، مترجم : محمد رحمانی ، انتشارات سایه گستر ، چاپ اول ، قزوین ، ۱۳۹۸ .

در جستجوی فراعنه

هرم بزرگ جیزه در مصر بزرگ ترین بنای باستانی جهان است که به دست بشر ساخته شده است . این هرم ۴۵۰۰ سال پیش به عنوان آرامگاه فرعون خوفو ساخته شد . هنوز هم با وجود فن آوری های پیشرفته ، کارشناسان نتوانسته اند محل دفن خوفو را درون هرم پیدا کنند .

تنها مقبره ی فرعونی که به شکل دست نخورده کشف شد ، مقبره ی توت انخ آمون است که ۳۳۰۰ سال پیش زندگی می کرد . مصری ها پادشاهان را با طلا و جواهراتشان دفن می کردند تا پس از مرگ به آنها کمک کنند . بسیاری از مقبره ها غارت شدند ، اما در سال ۱۹۲۲ ، باستان شناسان مقبره ی شاه پسر را دست نخورده کشف کردند . درون مقبره یکی از شگفت انگیزترین گنجینه های طلا کشف شد .

گفته می شود وقتی باستان شناس هاوارد کارتر مقبره ی توت انخ آمون را باز کرد ، طلسم نفرین آن آزاد شد . همان روزی که در مقبره باز شد ، مار کبری قناری اش را کشت . مدیر حفاری لرد کارناروون و سگش نیز کمی پس از باز شدن در مقبره مردند . گفته می شد این اتفاق ها به خاطر « نفرین مومیایی » است . با این حال ، آقای کارتر مدت زیادی زنده ماندند .

گفته می شد ملکه ی مصر ، نفرتیتی خیلی زیبا بوده است . نفرتیتی همسر آخن آتن ، پدر توت انخ آمون بود . آنها شهری در بیابان پیدا کردند ، اما تنها مجسمه ی نیم تنه ای از او به جا مانده بود که زیبایی خیره کننده اش را نشان می داد .

جسد پادشاه مصری رامسس دوم بیش از ۴۰۰۰ سال قدمت دارد . مصریان باستان از مایع ویژه ای برای نگهداری اجساد اشخاص مهم استفاده می کردند . در سال ۱۸۱۷ ، باستان شناس معروف جیووانی باتیستا بلزونی ، مومیایی بزرگ ترین پادشاه مصر یعنی رامسس دوم را پیدا کرد .

منبع : ۱۰۰ حقیقت درباره ی باستان شناسی ، جان فارندون ، مترجم : محمد رحمانی ، انتشارات سایه گستر ، چاپ اول ، قزوین ، ۱۳۹۸ .